De zuidelijke Grote Oceaan
15 jaar voor dit verhaal begint...
spoelden twee kinderen aan op een onbekend eiland.
De jongen en het meisje groeiden alleen op in dit verloren paradijs.
Als man en vrouw vonden zij de zuivere liefde.
Ze kregen een kind, maar een ongeluk dwong hen hun eiland te verlaten.
Ze dreven dagen op zee en dachten dat hun laatste uur geslagen had.
Toen kwam er een passerend schip naderbij.
Sloep op drift. Hou stuurboord aan.
Kijk, stuurboord.
Met de wind mee. Laat de sloep zakken.
Strijk de zeilen.
Rustig aan. -Strijk die fok.
Zit er iemand in? -Ik kan het niet zien.
Pak het meertouw. -Trek aan het touw, Kearney.
Haal die boot binnen.
Er liggen een man en een vrouw in. -Leven ze nog?
Nee, ze zijn dood.
Er is ook een kind. -Een wat?
Hij leeft nog.
Ik neem hem wel.
Stil maar.
We vertrouwen hun lichamen nu toe aan de zee waar ze zullen ontbinden.
Het lichaam herrijst als de zee haar doden teruggeeft...
en wij het hiernamaals betreden dankzij onze Heer, Jezus Christus.
Kapitein...
de scheepsdokter wil u spreken.
De bemanning is ziek. Er zijn er weer vijf bijgekomen sinds de hondenwacht.
Koorts. Koudvuurzweren. -U kunt ze toch aderlaten.
Daar is het al te Iaat voor. -Mr Penfield, bent u wel vakbekwaam?
Drie dagen geleden dacht u nog dat het schurft was...
en later dacht u aan knokkelkoorts. -Toen wist ik het niet zeker, nu wel.
Koorts, bleke huid, zwarte gal.
Cholera.
Kunnen we niet omkeren? -Geen haven wil ons hebben.
Ga voor anker bij het eerste eiland. -We zitten hier midden op zee.
Die sloep moet toch ergens vandaan zijn gekomen.
Dit is een Franse zeekaart. Er staan alleen maar waarschuwingen op.
Er zijn riffen en atollen.
Dit is erg voor Mrs Hargrave. Ze is weduwe en heeft een kind.
Zet ze in een sloep.
Een vrouw alleen met twee kinderen? -Stuur Kearney mee. Die is nog sterk.
Dan hebben ze tenminste nog 'n kans. -Kearney?
De beste van een armoedig stel.
Zeg niets tegen de anderen en wacht tot de hondenwacht.
Stuurt u ons de zee op alleen omdat er een paar man ziek zijn?
Dat is waanzin. -Het is voor uw bestwil.
Ik heb drie jaar in een land gewoond waar het snikheet was...
en waar de insecten zo groot waren als ratten, dus koorts doet me niets.
Er is cholera uitgebroken. Als u aan boord blijft, zult u sterven.
U kunt die kist niet meenemen, alleen wat u echt nodig hebt.
Maar alles wat ik bezit, zit in deze kist.
Mrs Hargrave neemt haar spullen mee.
Cholera?
Mr Kearney, ik wil een kopje water.
Er is niet genoeg. -Ze hebben vreselijke dorst.
Die jongen is niet van u, dus wat kan hij u schelen?
Uw baby weet wat ze moet doen. Geef haar maar borstvoeding.
Luister, ik ben het gejank van die twee spuugzat.
Geef ze dan in godsnaam water. -Ik ben een praktisch mens, mevrouw.
Als ik alleen zou zijn, zou ik hier een hele tijd mee vooruit kunnen.
Het heeft geen zin om het met z'n vieren te delen.
Laten we hen uit hun lijden verlossen. -U blijft van ze af.
Als u ze niet stilhoudt, gaan ze overboord.
Stil, Lilli.
Ik ben het zat. Kijkt u maar de andere kant op.
Kom snel. Spring in m'n armen.
Help mama maar, ja.
Goed zo. Grote meid.
Kom maar. Kom maar, Lilli.
Richard, wacht hier.
Het is zoet.
Kijk daar, bananen. En papaja's.
En wortelgewassen, dat is goed voedsel.
Dit is tarowortel, dat hebben we op de zendingspost ook gegeten.
En bananen. Kom Richard, hier zijn bananen.
Ja, een heleboel bananen.
Boot. -Hier‚ wil je een stukje?
De boot komt er aan.
Boot.
Kijk eens wat mooi.
We kunnen hier niet blijven. We zijn te onbeschut aan deze kant.
We moeten een plek gaan zoeken waar we beschermd zijn tegen het weer.
Kom Richard, we gaan een stukje wandelen.
Daar gaan we dan.
Kijk toch eens hoe mooi dat is.
Huis.
Mijn hemel.
Mama.
Ze is weg.
Ik weet dat ze weg is. Je moeder is er niet meer.
Rustig maar. Kom maar hier. Ik heb je vast.
Mama is weg. -Ik weet het. Rustig maar.
Je moeder is er niet, maar ik ben er. Ik ben je moeder vanaf nu.
Schepen kunnen dit zien als het brandt. Zo zullen ze ons snel vinden.
Ga slapen. Doe je ogen maar dicht.
Ik kom zo terug.
Je vindt dit lekker, maar schrok niet zo...
en hou de lepel zo vast, zoals ik het je geleerd heb.
Als we gered zijn en je zit aan een chique tafel in San Francisco...
moet je wel tafelmanieren hebben.
Richard, laat dat.
We zijn niet in de beschaafde wereld, maar je moet wel beschaafd blijven.
Volle maan.
Ze komen om de drie maanden als het volle maan is.
Naar bed, kinderen. Vlug.
Kom mee, Richard.
Stil maar. Vanavond zing ik jullie slaapliedje in het donker.
Daar is de moeder.
Laat hem los.
Waarom draag je kleren als je je wast? -Dat hoort zo.
Wij dragen toch ook geen kleren. -Dat heb ik allang opgegeven.
Jullie trekken ze toch steeds weer uit.
Ik wil net als Richard zijn van onder, want hij kan mikken bij het plassen.
Ik kan een mangoblad precies in het midden raken.
Waarom kan hij mikken en wij niet?
Omdat God in z'n oneindige wijsheid besloot dat...
De natuur heeft ons verschillende lichaamsdelen gegeven.
Zie je, een vrouw heeft... -Een schelp.
Dat van haar lijkt op 'n schelp. -Dus wat ik heb, heet schelp?
En wat Richard heeft, noemen we... -Stil maar. Laat maar zitten.
Dit gaat te ver. Ik had jullie jaren geleden al moeten voorlichten.
Kun je ons nu niet voorlichten? -Nee, ik wil er eerst over nadenken.
Ik doe het vanavond na de taalles wel.
Vooruit, laten we ons afspoelen. Ja? Zijn jullie klaar?
Waarom trouwen mensen?
God gebood dat mannen en vrouwen die van elkaar houden 'n eed afleggen.
Een eed is een soort belofte.
Ze beloven elkaar dingen voor God en iedereen mag het zien.
Dat noemen ze de huwelijksplechtigheid.
Dit las papa op als hij een huwelijk sloot op de zendingspost.
Hoe zit het nou met die voorlichting?
Als een meisje een vrouw wordt en een jongen een man...
Wanneer gebeurt dat? -Dat verschilt. Je merkt het vanzelf.
Hoe dan?
Je lichaam wordt ronder en je krijgt borsten, net als ik.
En elke maand bloed je tussen je benen.
Ik wil niet bloeden.
Het duurt maar kort. Het is 'n zegen, want dan kun je kinderen krijgen.
Moet ik ook bloeden? -Nee, maar jij verandert ook.
Je stem wordt lager en je krijgt haar op je gezicht.
Een baard zou jou goed staan. Of scheer je hem liever af?
Ik wil nu een kind. -Daar ben je nog niet klaar voor.
Er is een man nodig om een kind in je te laten groeien.
In me? -Daar heeft een vrouw een plekje voor.
Daar is de baby warm en veilig tot hij klaar is om ter wereld te komen.
Hoe komt dat kind daar dan in?
Als ze getrouwd zijn, gaan de man en de vrouw heel dicht...
heel dicht tegen elkaar aan liggen. -Het is net als bij de leguanen.
Ze zitten zo dicht op elkaar dat je niet meer ziet wie wie is.
Dat is alles. -Is dat alles?
Ja, want even later krijgen ze kinderen.
Is dat alles, moeder? -Ja‚ dat is het wel zo'n beetje.
Zit ik daar nou de hele dag op te wachten?
Dat helpt niet. -Je hebt m'n speer gebroken.
Ga weg. Dat was mijn vis. Ga terug naar waar je thuishoort.
Kijk, Richard. Wat moeten we nu doen?
Wat moeten we nu doen?
Wat moeten we nou doen? -Stil nou, laat me nadenken.
Het wordt al donker. Mama zal vast boos zijn.
Wat doe je nou? -Ik heb een idee.
Hij komt. Kom mee.
Waar zaten jullie nou?
Weten jullie wel hoe laat het is? -Ja‚ maar er was een oude haai.
In de geul. Hij brak zijn speer. -Je moet bij haaien vandaan blijven.
De boot dreef weg. -Wat zijn de regels?
Vóór donker thuis zijn. -En?
Niet naar de noordkant van het eiland. -Zie je dat? Volle maan.
We gaan naar huis. Laat dit nooit meer gebeuren. Is dat duidelijk?
Lilli, Richard, ga wat dekriet halen.
Ga weer naar binnen.
Onze Vader in de hemel, Uw naam worde geheiligd.
Uw koninkrijk kome, Uw wil geschiede, op aarde en in de hemel.
Geef ons ons dagelijks brood. Vergeef onze zonden...
zoals wij vergeven onze schuldenaren.
Ik voel dat de ziekte zich naar m'n longen heeft verplaatst.
Dat betekent dat ik misschien niet meer beter zal worden.
Wat gaat er gebeuren?
Jullie zullen alleen verder moeten.
Als God het wil, ga ik naar je vader...
en wij zullen als beschermengelen over jullie waken.
Dit is m'n eigen plekje.
Het is hier rustig en ik kan het huis zien.
Graaf hier een gat in de grond, ongeveer tot deze diepte...
en leg er riet en mos omheen.
Vul het gat dan met aarde en maak het glad.
Ik schrijf een gebed op om voor te lezen.
We maken een gedenksteen waar op zal komen te staan:
hier ligt Sarah Hargrave, vrouw van William...
en moeder van Lillian.
Ik weet dat ik je echte moeder niet ben...
maar ik wil dat erop komt te staan: en moeder van Richard.
We vragen de Heer deze laatste wens in vervulling te laten gaan.
Laat Lilli en Richard van elkaar houden en voor elkaar zorgen.
Laat ze hun lessen Ieren en zorg dat ze voorbereid zijn als het schip komt.
Amen.
Het ontbijt ziet er goed uit vandaag. -Jij bent morgen aan de beurt.
Dat weet ik heus wel. Jij vergeet altijd alles.
Wat? Wat vergeet ik? -De eieren verven voor de jacht.
Ik ben het niet vergeten. Ik wil het dit jaar eens een keer overslaan.
Dat doen we altijd met Pasen en het is morgen Pasen, dus we moeten jagen.
Waarom? -Anders weten we niet wie er wint.
Wat valt er dan te winnen? -Weet ik veel. Niks.
Je wint gewoon. -Ik vind het maar stom.
Waarom zouden we het doen?
Omdat moeder dat zou willen.
Ik weet wat. Wie de meeste eieren vindt dit jaar, krijgt een prijs.
Wat voor prijs? -Als jij wint, geef ik jou iets...
en als ik win, moet je mij iets geven.
Dat is een geweldig idee.
Ik verstop er tien tussen het strand en het bessenveld.
En ik tussen de rotsen en de varens.
Klaar? -Klaar.
Op uw plaatsen. Af.
Ik heb er lekker negen.
Ik heb er maar acht. -Dan heb ik gewonnen.
Waar is m'n prijs?
Je bleef zo lang weg. Wat was je aan het doen?
Dat zul je wel zien.
Hier is je prijs.
Ik zal dit altijd houden.
M'n prijs. De witte kraal.
Ik denk dat hij heel leuk zal staan in m'n haar.
Denk jij dat ook?
Het maakt me niet uit wat je ermee doet of hoe je hem draagt.
Voor mijn part hang je hem in je neus.
Heen en weer.
Alsmaar rond. Jij denkt dat het hele rif van jou is.
Je denkt dat je alles wat zwemt kunt inslikken.
Je wilt me pakken, maar ik was veel te snel voor je, stomme zeeslak.
Je kunt niet van me winnen. Als je me niet gelooft, zal ik het je bewijzen.
Ik ben de koning van het rif.
De eerste keer had hij me bijna te pakken, maar ik was hem te snel af.
Maar deze keer lag hij in een hinderlaag.
Dus ik duik erin. Ik kon z'n bek zien. Hij heeft wel 500 tanden.
Er zwemmen visjes rond z'n kieuwen. En hij komt zo op me af.
Maar hij mist me, die stomme zeeslak.
Ik vind het maar stom. -Het is niet stom. Het is gevaarlijk.
Precies. Daarom vind ik het ook stom. Ik begrijp niet waarom je dit doet.
Het voelt goed. -Hoe bedoel je?
Van binnen. Het voelt goed als je weet dat je de koning van het rif bent.
De koning van het rif. -Je mag me niet belachelijk maken.
Het spijt me.
Je bent zelf stom. Jij zit altijd aan jezelf en kijkt naar jezelf.
Ik zit helemaal niet aan mezelf. -Dat doe je wel.
Je zit altijd daaraan als je naar jezelf kijkt.
Ik kijk alleen of ze gegroeid zijn. En ik wil niet dat je me naakt ziet.
Hoezo? Zo heb ik je zo vaak gezien. -Het is nu anders.
Waarom? -Dat weet ik niet, maar het is anders.
Ik wou dat alles weer werd zoals vroeger. Toen was het nog leuk.
Herinner je je de wip nog die ze gemaakt had?
En de spelletjes die we deden?
Zakdoekje leggen?
Zakdoekje leggen, niemand zeggen
hier leg ik m'n zakdoekje neer
Zou je het erg vinden als ik m'n bed in een ander deel van het huis zet?
Als jij het niet gedaan had, had ik het zelf gedaan.
Hoelang sta je daar al? -Ik zag bloed op de deken.
Is alles goed met je?
Weet je nog wat mama zei dat er zou gebeuren als ik 'n vrouw werd?
Ik ben nu een vrouw geworden.
Richard, wakker worden.
Word nou wakker. M'n bed staat niet goed. Help me het te verplaatsen.
Als ik wakker ben. -Dat ben je al.
Dat ben ik niet. Hou op, ik ben nog niet aangekleed.
Sla de deken dan om je heen.
Schiet nou eens op.
Wat heb je? Je staat helemaal gebukt. -Doe nou even rustig.
Wat is hiermee gebeurd? -Dat gebeurt regelmatig.
Doet het pijn?
Kun je nog wel lopen? -Ja‚ dat gaat nog best.
Ik kan het laten stoppen als ik wil. -Hoe?
Dat gaatje niks aan. -Zo wordt het nooit meer als vroeger.
Alles is toch al anders geworden. Niets is meer zoals het vroeger was.
Laten we dat stomme bed gaan verplaatsen.
Moeder, ik weet niet meer wat ik moet doen.
Hij is veranderd en ik ben veranderd.
Het is allemaal zo verwarrend.
Ik ben je gegluur zat. Ga weg. -Waarom moet ik altijd weg?
Ga weg. Ik meen het. -Ik doe wat ik altijd al wou doen.
Ik ga naar de noordkant. -Nee‚ het is volle maan.
Ik doe wat ik wil. -Nee‚ het is een regel.
Het was haar regel. Ze was trouwens niet eens m'n echte moeder.
Ze hield van je als haar eigen kind. -Ik ben al die regeltjes spuugzat.
Van nu af aan doe ik wat ik wil. Ik ben oud genoeg en ik kan overal heen.
En ik kom thuis wanneer ik wil.
Wat is er gebeurd? Wat heb je gedaan?
Ik moest me verstoppen.
Er zijn daar heidenen. Ze hebben me niet gezien.
Als ze me gezien hadden, was ik nu dood.
Ik kwam een van die heidenen tegen. Ik wilde hem eerst doden...
en toen wilde ik hem weer niet doden en later kon ik hem niet doden.
Hij zag je. Hij vertelt het door. -Nee, ik heb hem laten gaan. Vrede.
Ik hoop het. Gelukkig heb je niks. Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien.
Ik wil dat we nooit meer ruzie maken.
Dat wil ik ook.
Zijn we nu weer vrienden? -Ja‚ voor altijd.
Ik kan wel huilen.
Ik ook.
Ik wil dat we man en vrouw worden.
Met deze ring...
word je m'n vrouw.
Met deze ring word jij m'n man, Richard.
Amen.
En nu zijn we... -Eén.
Voor altijd.
Kijk daar.
Snel, we moeten het vuur aansteken.
En als het nou heidenen zijn? Ik ben bang.
Laten we even wachten met het vuur en eerst kijken wie ze zijn.
Ze zijn met z'n achten.
Die ene met dat lichte kleed om...
zou een vrouw kunnen zijn. -Een vrouw?
Misschien zijn ze niet geciviliseerd. - G-e-c-i-v-i-I-i-s-e-e-r-d.
Weet je nog wat moeder zei over een stevige handdruk?
Ik ben Richard. We hebben erg lang op u gewacht.
Ik ben Lilli en ik ben klaar om terug te keren naar de beschaafde wereld.
Ik ben kapitein Jacob Hilliard, gezagvoerder van de Tradewind en...
Is dit jullie land? -Ja‚ daar staat m'n huis.
We moeten vers water hebben, onze vaten zijn vies geworden.
Geven jullie ons toestemming om aan land te komen?
Ja, u bent welkom hier.
Als je je bedekt, ga ik m'n dochter halen.
Verstikt die band om uw hals u niet? -Nee‚ absoluut niet.
Nou ja, soms wel. Ik zou het op prijs stellen als je...
Hoe vang je vis met die speer? -Dit is geen speer, vriend.
Wat is het dan? -Het is een geweer.
Je schiet er iemand z'n kop mee af.
Schipbreukelingen? Wat spannend. -Ze zijn intelligent, maar ook dom.
O ja, hun kleding is nogal...
Ze zijn tamelijk schaars gekleed.
Is er soms iets?
Dit heeft dezelfde kleur als de lucht. -Het is zuiver zijde.
Alsjeblieft.
En deze is voor je broer. -Dat is m'n broer niet, maar m'n man.
Je man?
Moeder is zes jaar geleden overleden.
Hoe hou je de tijd bij? -Dat leerde zij ons.
We tellen de volle manen. 12 manen zijn één jaar.
We vieren Kerstmis en Pasen maar we weten niet of het de goede dagen zijn.
Het is wonderlijk. Jullie twee hier al die jaren in dit godverlaten oord.
Dit is geen godverlaten oord. Absoluut geen godverlaten oord.
Je kunt geweldig goed koken. M'n complimenten aan de kok.
Ze hebben hun eigen eetgerei gemaakt. Kommen, soeplepels. Zeer inventief.
Eet Mr Quinlan niet mee? -Nee‚ hij zondert zich liever af.
Jullie zijn niet eerder gevonden omdat dit eiland niet op de kaart staat.
Het is een wonder dat we jullie gevonden hebben.
Aan de noordkant van het eiland komen op bepaalde tijden heidenen.
Er is daar een begraafplaats.
Dit smaakt erg goed. Het is lekkerder dan die troep die we aan boord aten.
Wat is het? -Palingsoep.
PaHng? -Alleen in de soep zit paling.
De witte brokjes zijn zee-egels.
We waarderen jullie gastvrijheid. Kunnen we iets terugdoen?
Dat kan. U kunt ons mee terug nemen naar de beschaafde wereld.
Dat kan ik me voorstellen. Jullie hebben je vast vreselijk verveeld.
Wat betekent dat? Verveeld?
Vervelen is als je helemaal niets te doen hebt.
En dan verveel je je, zoals jullie hier.
Wij vervelen ons nooit.
Laarzen, een overhemd, een jas en een broek.
Sylvia vertelt je wel over de vrouwenkleren.
Nou, ga maar verder.
Knopen.
Moeder had ook knopen op haar jurk. -Het is Ierse kant.
Je moet je omdraaien. Ik ga Lilli nu lingerie laten zien.
Hoewel je het meeste al gezien hebt.
Wat moet je daarmee doen? -Dat gaat om je middel. Zo.
En dan maak je de koordjes vast.
Je mag nog niet kijken. Ik laat haar m'n geheimen zien.
Kijk, dit is zacht pluche en deze zijn van zilver.
Ze zijn zo glad.
Dit zijn de haarborstel en de kam en dit is het poederdonsje.
En rouge en gezichtspoeder.
Lavendelwater.
Muskusroosparfum.
En een handspiegel.
Je bent erg knap op je teint na, maar daar is wel iets aan te doen.
Wat is er met m'n huid? -Hij is bruin geworden door de zon.
We moeten hem wat lichter maken. -Waarom?
Je wilt toch niet dat ze je in San Francisco als een landarbeider zien?
Dat is nog erger dan visolie. -Het is erg duur.
Kijk eens aan. Je ziet er knap uit in je vrijetijdskostuum.
Erg knap zelfs.
Heb ik te veel rouge op?
Ik vind het heel mooi zo. -Dat is heel vriendelijk van u.
Nou ben ik wel opgemaakt, maar ik heb niets te doen.
We kunnen sterren gaan tellen buiten. -Doen jullie dat altijd 's avonds?
Soms, maar ik speel ook weleens op m'n fluit en dan zingen we.
Soms paren we en soms slapen we. -Paren?
Paren jullie vaak'? -Als we er zin in hebben.
Zomaar?
Soms dansen we ook. Dat is zalig. Zullen we het Sylvia laten zien?
Probeer het ook eens, Sylvia. -Dat is geen dans. Het is dwaas.
Hoe bedoel je dat? -Volwassenen dansen niet zo.
Misschien moeten we een dans voor volwassenen Ieren.
Ik leer er jullie wel een. -Wil je dat doen?
Hij gaat zo. Hij is wat ondeugend. Hij heet de Spaanse polka.
De geest wil wel, het vlees is zwak, lieveling, kus me op m'n wang
En nu langzaam.
Eén-twee-drie, één-twee-drie, één-twee-drie.
Je kunt goed dansen, Richard. Eén-twee-drie.
Lillian moet eens manieren Ieren. Je Iaat een gast niet zomaar achter.
Het spijt me, maar ze moet wel op haar beurt wachten.
Ze gaat me de mazurka Ieren.
Als ik het kan, zal ik hem jou ook Ieren.
Je hebt tegen me gelogen. -Wanneer heb ik tegen je gelogen?
Je hebt eens gezegd dat je me nooit zou kwetsen.
Hoe heb ik je dan gekwetst? -Je kijkt alleen maar naar haar.
Het spijt me.
Ze is gewoon zo anders.
Hoe dan? -Kijk eens goed naar haar.
Ze is helemaal bedekt. -Jij vond die kleren toch overbodig?
Dat is wel zo, maar ik wil gewoon...
Ik vraag me af hoe ze er zonder kleren uitziet.
Bedoel je dat je naar haar wilt kijken omdat je haar niet kunt zien?
Weet je nog dat ik naar de noordkant wilde, alleen omdat het niet mocht?
Dat weet ik nog, ja.
En ik weet ook nog wat er bijna met je gebeurde toen je ging.
Wat heb je nou gedaan? -Vind je het niet mooi?
Was het eraf.
Bij mij vind je het niet mooi, maar bij Sylvia wel.
Laten we nou geen ruzie maken. Dat zouden we nooit meer doen.
Je ontbijt nooit meer tegenwoordig. Je bent toch niet ziek?
Ik ben klaar voor de les.
Ik heb beloofd dat ik haar zou Ieren vissen.
Hier zitten we dan. Midden in een prachtig visvijvertje.
Iedereen kan ons zien. Wat fatsoenlijk.
Maar kijk hier eens naar, meneer. We moeten alleen lager gaan zitten.
Dan kan niemand ons meer zien.
We kunnen dus doen wat we willen.
Dat is mooi. -Ga weg.
Doe nou niet zo flauw.
Hij kan je niet horen. Hij is nog wel een paar uur bezig met Ms Sylvia.
Je mist iets. Waar is je parel? -Waar heb je het over?
Waar is die witte parel in je haar? -Die ligt in het huis.
Je hoeft nu niet aan Lilli te denken.
Ik heb beloofd haar niet te kwetsen.
Je hoeft geen medelijden te hebben. Jullie zijn toch zeker niet getrouwd.
Dat zijn we wel. -Maar niet echt.
Een ceremonie in 't oerwoud telt niet. -Voor mij wel.
Waarom doe je niet gewoon wat je hart je ingeeft?
Zij is m'n hart.
Waar is hij?
Je kunt me hier niet achterlaten. Dat is erg onbeschoft.
Je wordt nooit geaccepteerd in de beschaafde wereld.
Dat kwam uit het huis. -Pak het geweer.
Geef me dat geweer, snel.
Pak hem.
Kijk uit.
Hou op.
Help ons. -Laat hem los. Je vermoordt hem zo.
Quinlan, hou daarmee op. Je hebt me wel gehoord. Hou op, zei ik.
Maak er een eind aan.
Laat hem los. -Ga weg. Ik ruk z'n kop eraf.
Laat hem los. -Luister naar me. Leg dat weg.
Sodemieter op. -Doe wat de kapitein zegt.
Leg dat ding neer, zei ik.
Rennen.
Is alles goed met je?
Ik heb niks.
Ik sla me overal goed doorheen.
Dat heb ik van moeder. -Dat is waar, ja.
Kapitein Hilliard wil morgenochtend vertrekken.
Dat betekent dus dat z'n dochter morgenochtend weg wil.
Het laat me koud wat zij wil. Ik geef niets om haar, dat zie ik nu wel in.
Jij bent het belangrijkste voor me op de hele wereld.
Jij mag morgenochtend meegaan...
maar wij blijven hier.
Ik begrijp je niet.
Kun je je dat slaapliedje herinneren dat ze altijd voor ons zong?
Wil je me Ieren hoe ik dat hierop moet spelen?
Waarom?
Ik heb het ergens voor nodig.
Er groeit een kind in me.
Hoe weet je dat?
Een vrouw weet dat soort dingen gewoon.
Ik wil niet dat het wordt geboren in de beschaafde wereld.
Het moet hier ter wereld komen.
Hier is geen kwaad en hier zijn geen leugens en geen geweren.
Je hebt gelijk.
We blijven hier.
Alleen wij met z'n drietjes.
Ik hou van je, Lilli.
Ondertiteling: 3m Media Group